MAMA! (2017)

Glumci: Jennifer Lawrence, Javier Bardem, Ed Harris, Michelle Pfeiffer, Brian Gleeson, Domhnall Gleeson

Režija: Darren Aronofsky

Scenario: Darren Aronofsky

Žanr: Drama/ Horor/ Misterija

Trajanje: 2h 01min

Rejting: R

  

       Neimenovana žena, opisana samo kao Mama (Jennifer Lawrence) i njen muž pisac On (Javier Bardem), žive u izolovanoj i ostarjeloj vili. On već duže vremena bezuspješno pokušava da se vrati pisanju. Jednog dana njihovu mirnu svakodnevnicu prekidaju nepozvani gosti Čovjek (Ed Harris) i njegova supruga, Žena (Michelle Pfeiffer).

       Darren Aronofsky je američki režiser, secnarista i producent koji je oduvijek bio sklon kontraverznin temama, koje je prikazivao na takav način da često imamo potrebu da okrenemo glavu, kako bi izbjegli da vidimo sudbinu njegovih nestetnih protagonista. Po sopstvenim riječima ovog Amerikanca, cilj mu je da obavezno izazove nekakvu reakciju kod publike, a ta reakcija ne mora obavezno biti pozitivna. On nikako ne želi da zaboravimo njegov film samo nekoliko sati nakon što smo ga odgledali. Mama! je najbolji primjer ove teze, jer ćemo dugo vremena razmišljati o njegovom stvarnom smislu, kao i o postupcima njegovih aktera.

       Režiser, scenarist i producent Darren Aronofsky započinje ovaj film zanimljivim i veoma dugim kadrovima u kojima se kamera Matthewa Libatiquea ne odvaja od glavne junakinje filma i pomno prati svaki njen pokret. Aronofsky i Libatique pokazuju veliku suptilnost i vještinu prilikom isticanja seksipilnosti gospođice Jennifer Lawrence. Njen muž je pisac sa blokadom koji bezuspješno pokušava da napiše novu hit knjigu. Aronofsky brzo narušava njihovu mirnu svakodnevnicu i dovodi im u goste ostarjeli bračni par. Kamera i dalje ostaje isključivo uz naslovnu junakinju, zvukovi poput škripe vrata ostarjele vile su namjerno pojačani i mi dobijamo osjećaj njene izolovanosti i uplašenosti. Mi poput nje, čujemo samo dijelove razgovara ostalih ukućana i nismo sigurni u njihove namjere i često izvučemo možda pogrešne zaključke. Ove scene dosta podsjećaju na Apartman trilogiju Romana Polanskog, Odvratnost, Stanar i svakako Rosemarina Beba. Zapravo, jedan od promotivnih postera filma Mama! je veoma sličan posteru Rosemarine Bebe.

       Mama! je košmarni prikaz prekida jedne veze, koji je u isto vrijeme metafora Knjige Postanja, u kojoj naslovna junakinja zapravo Majka Zemlja, njen muž predstavlja Boga, dok su gosti Adam i Eva, sa sinovima Cain i Abel. Režiser Aronofsky se već bavio biblijskim temama ali bez velikog uspjeha, Noah. Mama! očigledno podržava pa čak i podstiče različita tumačenja neobičnih događaja u filmu. Dok je dio publike video začetak vjere i prikaz lažnih idola, ostatak je ove iste scene protumačio kao borbu poznatih sa teretom slave i štetu koju velika popularnost ljudi nanosi veliku njihovim bližniima. Sama metafora filma Mama! zaslužuje pohvalu ali njena egzekucija nije uvijek baš najbolja. Scene kulta koji se formiraju oko pisca djeluju preduge i u njima autor pokušava skrenuti pažnju na previše problema sa kojima se suočava naša planeta. U jednom trenutku vidimo grupu specijalaca koji uleću u kuću, i koji pomalo djeluju kao da su iz nekog drugog filma. Isto tako, ovaj film nije lako voljeti, pa ponekad čak i gledati, zbog sklonosti njegovog autora prema izpačenim i teškim scenama, iako je njegov način kazivanja zaista originalan. Završnica filma je pohvalna ali nema željeni katarzični osjećaj kod publike.

       Jennifer Lawrence pokazuje talenat koji nismo u potpunosti mogli da vidimo u njenim dosadašnjim ostvarenjima. Javier Bardem se dobro snašao u nezahvalnoj i teškoj ulozi kreatora, isto kao i Ed Harris, dok je Michelle Pfeiffer odlična u ulozi žene koja voli da zadire u tuđu intimu. Treba pohvaliti dvojicu glumačke braće Domhnalla i Briana Gleesona u ulozi Caina i Abela, kao i neobičnu ulogu Kristen Wiig.

       Mama! je po svemu sudeći neuspješan, ali ipak odvažan i originalan film koji se izdavaja od velike većine novih filmskih ostvarenja i čija mračna i upozoravajuća poruka neće nikog ostaviti ravnodušnim. Iako na osnovu prvog gledanja ne djeluje poput remek-djela, pustimo da pravi sud o njegovom kvalitetu donese vrijeme.

 


Preporuka sličnih filmova:
























































































































Datum recenzije: 01.10.2017. godine
Poster filma: By Source, Fair use, Link